ये दिल क्या चाहता है?

"तू वेडा आहेस का? हे.. हे आज सांगतोयस?" ती चकित निश्चित झाली होती, पण तिच्या डोळ्यात केवळ आश्चर्य नव्हते, आश्चर्य काहीसे नैराश्यात, रागात mix होऊन चेहेर्यावर येत होते.
किरू समजावत म्हणाला, "हे बघ, तुला तो किती आवडतो हे तूच मला सांगितलं होतस, तुमची relationship, तुझं त्याला propose करणं, दोघांनी घरी सांगणं ह्या सगळ्यात मी कुठे बसत होतो? अन तुम्ही relationship मध्ये आहात हे आख्ख्या जगाला माहित होते, मग मी कधी अन कसा बोलणार? जेव्हा असं गप्प राहणं अन तुला न सांगणं अगदीच पटेना तेव्हाच मी तुझ्याकडे हे सांगायला आलो. आणखी कोणाला सांगू? मी तुला हे सांगणं अन तुला हे सगळा कळणं must होतं."
"पण आता? हे काय हे सगळा सांगायची वेळ आहे का? अरे लग्न आहे उद्या माझं, कहर करतोस तू यार! काही कळत नाही का?" हळूहळू तिच्या रागाला frustrationने काबीज केलं. "तू बाहेर जा बघू! मला एकट सोड . . . जा म्हणते ना"
पाठीमागे दरवाजा बंद झाला, जरा जोरातच..
'च्यायला आद्या' किरूने मनात अजून पाच सहा शिव्या घातल्या, तसा त्यांचा फारसा काही उपयोग नव्हता म्हणा. Sweet truth वेळेतच कबूल केलं असतं तर ते ह्या अशा Bitter mode वर आलं नसतं. पुढच्या त्या काही मिनिटात किरुला CCDतले ते तीन तास तद्दन फिल्मी flashback style, sepia mode मध्ये आठवले:
***********************************************************
"मग, सांगणारेस का?" आद्या
"नाही" कीरु
"काय? आयुष्यात परत तीच चूक ?! का???"
"मला नाही बरोबर वाटत, अन आधीपण जेव्हा असा केलं तेव्हा सुद्धा माझ्यानुसार ते बरोबरच होतं"
"अरे माणसा! तुला आता जे actually वाटतंय त्याचं काय? तिला त्याची जाणीव तरी नको का व्हायला?"
"हे बघ, मला असं एखाद्या चालू गोष्टीत खो घालायला आवडत नाही. तिचं सगळं चांगलं चाललं असेल, तिला असं काही वाटतही नसेल, तर मग तिच्या डोक्यात हे असं वाह्यात पिल्लू सोडण्यात काय फायदा?"
"अरे राम! बाबा.. तुला खो घालायला कोणी सांगितलंय? अन असेल - नसेलचंच जर बोलणार असशील तर ह्याचा उत्तर दे: जर तिला बोललाच नाहीस तर तिला काय 'बरमदेव सपान' पाडणारे? अरे भाऊ please, please तिला सांग! कोणी सांगावं, कदाचित आत्तापर्यंत 'आग दोनो तरफ बराबरकी लगी होगी!' "
"नाही तसं काही नाहीये, तिनेच सांगितलंय, तिला तो आवडतो म्हणून. Propose तिनेच केलं त्याला."
"आणि तू ऐकलंस! अरे तुला माहित आहे तो काय आहे, comments वाचल्यायसना त्याच्या? केवळ माकडाच्या हाती कोलीत असं होईल जर त्यांचं काही झालं पुढे तर"
"आपल्या दृष्टीनी, तिच्या नाही. तिच्यानुसार त्यांची relationship चांगली चालली आहे, घरीसुद्धा सांगितलंय दोघांनी"
"मग? अरे होते अशी चूक, अश्या चुका प्रत्येकाकडून होतात! Well almost प्रत्येकाकडून" :)
"साल्या..."
"Sorry, just joking . अरे इतका वेळ झाला त्या गोष्टीला, she maybe having second thoughts, who knows?! असं बघ, तिच्या posts, photosवर तुला त्याच्या काय levelच्या comments आहेत हे माहीत आहे, अरे कलेची ढिम्म जाण नाहीये त्याला. Simple logic आहे. पुढच्या काही वर्षात तिला कोणाची गरज जास्त असेल? एका अशा व्यक्तीची जो तिला फक्त stability अन family-life पुरवेल की त्याची जो एक असा family-man असेल जो stability अन family-lifeतिचे सगळे interests, hobbies सुद्धा share करेल?
"वाह काय argument आहे! पण नाही, हे काही चांगलं कारण नाही. अरे तिच्या मनात काहीच नसलं तर? आमची मैत्री, तास-तास मारलेल्या गप्पा, तिचा माझ्या आयुष्यातला sheer presence, तो importance जास्त महत्वाचा आहे माझ्यासाठी"
"हेच, हे शेवटचं वाक्यच winner आहे! अरे propose नको करूस हवं तर तिला, पण हे असं मनात आहे ते तिला सांग तरी"
(आता ह्याला कुटनीती म्हणतात, सुज्ञास सांगणे न लगे)
"अन काय जे आहे ते spoil करू? NO"
"%@#&!"
***********************************************************
तब्बल वर्षाभरानी तिला DCH मधल्या आमीर खान style मध्ये लग्नाच्या आदल्या दिवशी तीच मनातली गोष्ट सांगून आपण काय घोळ केलाय हे किरुला चांगलंच कळलं होतं. आता ती काय म्हणेल? आत काय विचार करत असेल? आपण काय बोलावं? काही बोलावं का? तिच्या घरच्यांना कळलं तर? पेक्षा, त्याच्या घरच्यांना कळलं तर? की आता सांगून तर झालंय, काही नाटक होईल ह्यापेक्षा अजून काही बोलूच नये अन सरळ इथून कटावं ह्या विचारात असतानाच खोलीचा दरवाजा उघडला . . .
***********************************************************
Scene 1:
डोळे बोलले, "तुला माहीत आहे सगळं, हे मला कधीपासून माहीत होतं, पण तरी तू काहीच करेनास! I had to move on"
ती म्हणाली, "हिम्मत कशी झाली म्हणे?" तिच्या तोंडावर Monalisa smile
डोळे म्हणाले, "रात्र-रात्र तू माझ्याशी त्याच्याबद्दल बोलायचीस, हिम्मत नाही झाली ते ऐकून"
तो म्हणाला, "Well, I knew I had to tell this to you some day! एकदा अचानक जाणीव झाली, मी असं शांत बसून मी 'तुला' कायमचा गमावतोय! मला ते सहन होईना. म्हणून . . ."
डोळे म्हणाले, "मुला रात्र-रात्र मी त्याच्याशी नाही, तुझ्याशी बोलायचे. तेव्हातरी chance घ्यायचा!"
ती म्हणाली, "असं उशिरा? आज जर मी नाही म्हणाले तर काय करणारेस?"
डोळे म्हणाले, "Oh stop killing me! हो की नाही ते सांग. असं डोम्बार्यासारखं दोरीवर का नाचवतेस? म्हणा ही नाहीवरची reaction काय असेल हे विचारतेय. आशेचा किरण?"
तो म्हणाला, "जर?! माहीत नाही, मी ह्या सगळ्याचा विचार नाही करत बसलो. करीन की नाही हे ही माहीत नाही. एव्हढंच माहीत आहे की मला तुला हे सांगायचंच होतं, अन मी सांगितलं"
डोळे म्हणाले, "THAT'S IT??? OH GGOD!!!"
ती म्हणाली, "Yes, जर! आता?"
तो, "आता?"
ती, "अरे! तू फक्त सांगायला आलायस? नक्की?"
तो, "Shit, sorry! अं, बसतेस इथे?"
ती, "हुं!"
तो, "हे बघ, माझ्या आख्ख्या आयुष्यात मी तुझ्याएव्हढी भारी, एव्हढी हुशार, सुंदर अन amazing मुलगी बघितली नाही. Well कदाचित बघितली असेलही पण मग इतकं लक्ष नसेल दिलं, you know मी किती वेंधळा आहे"
ती, "Focus!" :|
तो, "Sorry. तर मी म्हणत होतो; पण by the way, तू जर हो म्हणालीस तर तुझा तो माझी चटणी करेल. फक्त तोच नाही तर तुझ्या अन त्याच्या घरचेसुद्धा"
ती, "FOCUS! कोणी काही करणार नाही. मी बघून घेईन सगळं"
तो, "Is that a yes?"
ती, "To what?" :)
तो, "Oh, you know!"
ती, "No" :|
तो, "Sorry, तू माझं आयुष्य भारी बनवलयस. तुझ्याशी रात्र रात्र गप्पा मारण्यात जो मला आनंद मिळतो त्यापेक्षा सही जगात काही नाही! तुझ्या कविता, त्यावरचं आपलं बोलणं, officeबद्दलच्या त्या गप्पा, तुझ्याबरोबर फिरतानाच्या सगळ्या मजा, चाट खातानाचा तो रोमांच, तुझ्याबरोबरची सगळी outings, सगळे treks हे सगळं सगळं मला आयुष्यभर हवंय. अन मला तुझं आयुष्य तितकंच, actually ह्यापेक्षा कितीतरीपट जास्त सुंदर बनवून दाखवायचं. मला तो chance देशील? हे आयुष्य, अन अशी कित्येक, माझ्याबरोबर राहाशील?"
ती, "Well, बाकी आयुष्यांच माहीत नाही ;) पण ह्या आयुष्यात तरी तू अगदीच उशीर केला नाहीस. . हे आयुष्य तरी मी नक्कीच तुझ्याबरोबर आहे. बाकीच्यांमध्ये बघू किती वेळेत propose करतोस " :)
***********************************************************
Scene 2:
ती वळली अन परत आत गेली. 'बापरे, हे जरा अवघड जाणारे. Plan 2 बनवायला पाहिजे होता?'
तो खोलीत गेला, कितीतरी वेळा आलेला तो इथे. पण आज सगळ्या खिडक्या उघड्या, बाजूला सरकावलेले पडदे, खोलीत उजेडच उजेड. 'तिच्या चेहेर्यावर light छान आलाय, जरा तुफानी वारे अन उडणारे पडदे असते तर हिचे काय सुंदर फोटो आले असते ह्याच खोलीत!
खोली asusual स्वच्छ नीटनेटकी होती. तोच नाही, त्याचे मित्र मैत्रिणीपण इतकी भारी बेडरूम बघून जळले होते त्याच्यावर, पार्टीनंतर तिला सोडायला आलेले तेव्हा. Afterall कोणत्या engineersची रूम इतकी साफ असू शकते?
Side-tableवर engagementचा फोटो. ह्यानेच काढलेला. त्यानंतरच नव्हतीका पूर्ण उपरती झाली! तरी पूर्ण दोन महिने घालवले मनाची तयारी करायला. आद्याने तर dialogues पण लिहून दिले होते. पण रट्टा मारायला ही काय University final होती?
"किरण! मी काय म्हणतेय?"
हा भानावर आलं. 'हं, फोटोकडे जरा जास्तच वेळ बघत होतो वाटतं.'
"Sorry ऐकलं नाही, दुसरा विचार करत होतो."
"ते दिसलं मला"
"हं. तर . ."
"हो, मी असं विचार केला, तुझी side बरोबर आहे . . "
'हुश्शा, वाचलो!'
". . पण आता मी फक्त स्वतःचा विचार नाही करू शकत! I hope you will understand this some day; I did like you, seriously I did. पण ते क्षणिक वाटलं मला, कारण पुढे काहीच झालं नाही. आणि आपली wavelength काही बाबतीत जुळते ह्याचा अर्थ असं नाही की अख्खं आयुष्य सुखात जाईल. मी त्याच्याशी साखरपुडा केला तेव्हाच हे final झालंय की पूर्ण आयुष्य मी अन तोच नाही तर आमच्या दोन्ही घरांना एकत्र काढायचं. जर इथे मी काही dynamic step घेतली तर अशी शक्यता जास्त आहे की दोन्हीकडची कितीतरी लोक कायमची hurt होतील. सर्वात महत्वाचं म्हणजे मला माझ्या आई-बाबांची जास्त काळजी आहे. माझ्यामुळे त्यांच्या समाजातल्या imageला कोणत्याही प्रकारचा डाग लागता कामा नये हे कर्तव्य आहे माझं. जरा idealistic बोलणं चालू आहे पण हे खरं आहे, अन हे तुलाही पटतंय. हो ना?"
"हो. हे बघ, मला जाणीव आहे की आज इथे येऊन मी कदाचित चूक केलीये. कितीतरी उशीरही केला हे सांगण्यात. पण तुला हे सांगितल्याशिवाय मला राहवलं नाही. कदाचित selfishपणा असेल, पण माझ्या मनाच्या शांतीसाठीतरी मला तुला हे सांगायचच होतं, अन कदाचित तुझ्यासाठीसुद्धा."
"मला ही जाणीव करून द्यायला की मला केव्हढी demand आहे? अरे माहीत आहे मला ते केव्हाचं" :)
"Good! तुझा विचार, actually तुझे विचार, मला पटले. नेहेमीच पटतात म्हणा! I so hope की आजच्या माझ्या ह्या blunderमुळे आपली मैत्री तुटणार नाही. कारण ती भीतीच तर मला आत्तापर्यंत हे बोलण्यापासून थांबवत होती"
"मला नाही वाटत काही बदलेल किंवा बदलावं! आता तर मला तुझ्याबद्दल जरा जास्तच कळलंय. So असं विचार कर की आपली मैत्री आता अजून घट्ट झालीये. काय म्हणतोस?"